The rat race

Het ochtendkraken.
Half verdoofd kijk ik wat voor me uit.
Een dampende kop koffie staat klaar op tafel.
Weer een nieuwe dag.
Zucht.
Nee ik droom echt niet,
de harde realiteit kletst me recht in het gezicht.
Wakker worden jij!
Inderdaad, niet denken maar doen,
… vooral niet denken.
Hup, ontbijt wegwerken en de auto in.
Muziek keihard aan en ik laat me even helemaal gaan.
Eerst cellen snel afdraaien, mailtjes lezen, werkbesprekingen, oh ja die voordacht moet ook nog af, en de editor schreef terug…nieuwe deadline volgende week.
Studenten staan ongeduldig wat om me heen te dralen.
Wacht even nog,
snel m’n laatste gedachtenspinsels op papier zetten, straks vergeet ik ze nog.
Ja?
Waar de cellen gebleven zijn.
Diepe zucht en langzaam, h-e-e-l langzaam tellen tot 10.
Kijk eens in de centrifuge…
Initiatief mensen, initiatief!!!
Goed, focus, wat was ik ook al weer aan het doen?
Shit ik moet als de bliksem die PCR’s op gel zetten anders haal ik m’n college niet.
“Zet jij ze over een uurtje uit” gil ik nog. Ik moet echt rennen nu. “Thanks!”
Vrolijk vertel ik honderduit over de cellulaire machine.
Een dertigtal gebiologeerde ogen staren me aan.
Ik grijns; machtig mooi is dat!
Even nog de laatste vragen doornemen en weer verder.
Lunch-time seminar, tussen de boterhammen door schrijf ik gretig mee.
Scherp blijven – hoe zat dat ook al weer – aan het eind toch maar even vragen.
Het loopt uit,
jammer dan, maar ik moet weg want het volgende tijdspunt van m’n proef is zo dalijk al.
En terwijl ik door de microscoop naar m’n cellen tuur, pak ik effe een rust momentje.
Even helemaal alleen in het pikkedonkere kleine kamertje, dit is mijn flow room …
De resultaten zijn prachtig, net de sterrennacht van Van Gogh!
En data bevestigd bovendien onze hypothese.
Ha, mijn model nu dus mooi bewezen!
Maar morgen en overmorgen de proef eerst herhalen; n is 3!
De kudde studenten vertellen trots dat hun PCR’s gewerkt hebben.
Yes! Geweldig nieuws.
Meteen transformeren die handel, kunnen we morgen gelijk weer door.
“Even doorzetten, komt goed!”
Ik print nog wat artikelen; bed time reading voor straks.
Eerst naar huis, eten en schrijven.
Ja, ik moet echt schrijven vanavond anders haal ik die deadline niet.
Pfff effe zitten hoor, m’n gedachten hollen zowat m’n hoofd uit…
Rustig blijven, orde handhaven.
Alleen dat lezen schiet er zo wel bij in…
Dan maar even snel de abstracts scannen, dan weet ik het wel ongeveer.
Haastig schrijf ik nog wat laatste mails en dan naar bedje toe.
Wat ging ik morgen ook al weer doen?
Nee, morgen doe ik het echt rustiger aan…
Ja, of anders volgende week … of de week erna natuurlijk.
Ssst, slapen nu!
En weg ben ik

Copyright © 2013 dwarsliggersschrijven.nl

Digiprove sealCopyright secured by Digiprove

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>