Tagarchief: rust

Schrijf jezelf gezond!

Elke dag een kwartier vrij schrijven is goed voor de fysieke en mentale gezondheid, aldus psycholoog James Pennebaker. Mensen die een dagboek bijhielden bleken na één maand al beter te functioneren in werk en sociale relaties. Bovendien werd er minder gebruikgemaakt van pijnstillers, zagen ze hun bloeddruk, hartslag en stresshormoon spiegels dalen en kregen ze een sterker werkend immuunsysteem. Autobiografisch schrijven lijkt hierdoor een goedkoop en zeer effectief middel tegen stress; schrijven als zelftherapie.

Dat autobiografisch schrijven therapeutische waarde heeft is niet nieuw. Al in de Oudheid werd gebruik gemaakt van dagboekschrijven. Volgens de Romeinse filosoof Seneca moest men dagelijks “een beroep op de ziel doen om zichzelf te uiten”. De functie van het dagboek is sindsdien onveranderd: het registreert je innerlijke groei. Het is spiegelen met woorden. Je kan vrij experimenteren met gedrag, gedachten en gevoelens. Niemand die stiekem over je schouder meekijkt. Het is veilig, je kan het gebruiken om zin aan het leven te geven, en ook om weer zin in het leven te krijgen. Een ieder, die zelf een dagboek bijhoudt kent het gevoel; je achtervolgt je eerste gedachte waardoor een hele gedachtenstroom opgang komt. De taal als vangnetje van rond dwarrelende gedachten. Eenmaal gevangen krijgen ze gestalte en doelmatigheid. Je schrijven is wijzer dan jijzelf! Pennebaker heeft van het onderzoek naar mensen die voor zichzelf schrijven zijn levenswerk gemaakt en is er inmiddels ook achter wáárom vrijschrijven zo heilzaam is.

Zijn recente bevindingen beschrijft hij in zijn nieuwste boek “Secret Life of Pronouns” (2011). Volgens de sociaal psycholoog aan de Universiteit van Austin (Texas) werkt vrijschrijven echter niet voor iedereen. Uit zijn onderzoek blijkt namelijk dat er in de geschriften van de mensen die het meeste baat hebben bij het opschrijven van hun traumatische ervaringen er verschuivingen plaatsvinden van een overwegend gebruik van de eerste persoon (ik, me, mijn) naar het gebruik van verschillende persoonlijke voornaamwoorden (je, jij, wij, men). Bovendien zag hij een toename aan woorden die causale verbindingen leggen (omdat, daarom, zo komt het dat). Deze schrijvers maken de moeilijke situatie waarin zij verkeren onpersoonlijk, kijken er van een afstandje naar, en zoeken er letterlijk woorden voor; ze maken er een verhaal van. Het dagboek als een toevluchtsoord, een inwendige oefenzaal waarin je jezelf kan terugtrekken van de beslommeringen van het dagelijkse bestaan. Een plek waar je alleen kunt zijn met je gedachten en je aan je geestelijke oefeningen kan wijden. Het schrijven is een soort geestelijke work-out, neem een situatie die je dwars zit en denk er grondig over na door de zaak op verschillende kanten te bekijken.

Een dagboek is dus heel geschikt om te reconstrueren wat de aanleiding is geweest voor bepaalde negatieve emoties. Dus niet steeds hetzelfde riedeltje herhalen, maar door middel van stevige zelfreflectie (ja dagboeken schrijven is niet voor de faint-hearted) kunnen we er proberen achter te komen welke disfunctionele opvattingen en gevoelens opgeroepen worden. We kunnen ze tegen het licht houden en onderzoeken of ze eventueel nog van toepassing of zinvol zijn. Door dit nieuwe inzicht kunnen we vervolgens proberen dit aan te passen. Maar in plaats van de dagen te tellen dat iets niet lukt, tel je de dagen waarop je succes boekt. Als vooruitgang zichtbaar wordt en in meetbare eenheden kan worden uitgedrukt geeft dat de moed om ermee door te gaan. Als we een dagboek zo gebruiken, gaan we met onszelf een gesprek aan. We leveren strijd met onze destructieve denkgewoontes, en proberen een nieuw standpunt uit, en brengen dit net zo lang in de praktijk totdat het nieuwe standpunt zelf ook weer een gewoonte wordt.

Zelf schrijf ik ook geruime tijd een dagboek. Mijn dagboek is de veiligste plek om eens te experimenteren zonder verwachtingen. Kijk eens waar je “onder”bewuste je mee naar toe neemt. Vaak kom je tot de ontdekking dat dat nooit ontgonnen oases van je geest zijn. Eigenlijk is dagboekschrijven net mediteren, in de zin dat je geen streven hebt naar iets, geen hunkering, geen wederkerigheid verwacht, maar gewoon scheppend bezig zijn. Je laat het schepsel dat in jou zit vrij. Dat is de magie van het schrijven. Daardoor ontstaat er ruimte voor inzicht, voor rust en aanvaarding. Je krijgt terug wat je erin stopt. Als je je helemaal blootgeeft, alle taboes, schaamte, boosheid, verdriet en angst doorprikt en laat zijn, dan zul je versteld staan. Dat zijn de voorwaarden voor een prachtig dagboek en daardoor een prachtig verhaal en een prachtig leven. Weg met al je verwachtingen, stel je zo kwetsbaar mogelijk op en wees eerlijk, nieuwsgierig en onderzoekend, en het wordt je dierbaarste bezit; jouw levensverhaal. Vertrouw je intuïties, dat is de kracht van de openbaring!

“Vuistregels” voor het dagboekschrijven:

  • Volg je eerste gedachte, associeer, en vergeet zelfcensuur.
  • Vergeet voor even alle regels van grammatica en spelling.
  • Zet je innerlijke criticus buiten de deur.
  • Schrijf ergens waar je niet gestoord kunt worden.
  • Betrek al je zintuigen in het schrijven.
  • Probeer verbanden te leggen.
  • Gebruik eens een ander perspectief.
  • Schrijf niet langer dan 15-20 minuten per keer, zo geef je piekeren geen kans.
  • Wees altijd 100 procent eerlijk naar jezelf, niemand hoeft te weten wat jij schrijft.
  • Maar vooral schijf, schrijf, schrijf!

Nota bene: dit was mijn tweede vrije opdracht voor de cursus wetenschapsjournalistiek die ik volg bij Stichting Cursussen Wetenschapscorrespondentie (http://wetenschapsjournalistiek.nl). Het is bedoeld voor een tijdschrift als “Psychologie Magazine” en geeft tevens mijn filosofie over dagboekschrijven weer. Voor mensen die zelf geïnteresseerd zijn om autobiografisch te gaan schrijven en daar begeleiding in willen krijgen, ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor een cursus autobiografisch schrijven. Check de website voor updates.

Copyright © 2013 dwarsliggersschrijven.nl

Rust

Rust: het doe-het-zelf pakket van verwezenlijking.
Waar ontspanning het perfecte evenwicht tussen ontlading en overweldiging mag zijn.
Thuis komen, zonder te weten waar je bent.
Grenzeloos dromen, en geluk zonder doeleind.
Waar gemiste kansen niet bestaan, en verdriet kan zijn zonder pijn.
Een plek om de mogelijkheden van gedachteloosheid te omarmen;
de schepping van je ideeën van morgen.
Kennen wie je bent, zonder te moeten weten.
Dit ontbreken maakt het onderscheid tussen beleven en leven.

Copyright © 2013 dwarsliggersschrijven.nl

Bodyscan

Sluit de ogen en neem waar.
Mijn voeten omarmen de grond en wiegen mijn lijf.
Warmte lucht kruipt verleidelijk langs mijn ruggengraat omhoog.
Op mijn netvlies weet een oranje gloed van licht zich een weg door mijn oogleden te banen.
Het zacht gebrom van stilte ruist langs de miljoenen trilhaartjes in mijn oren.
Ik proef mijn innerlijke rust.
Spanning glijdt weg over mijn schouders en laat een spoor van kippenvel op mijn armen achter.
Met iedere ademhaling bruist de branding van de atmosfeer in mijn neus, en als een waterval stort het in mijn longen.
Ik voel de lichtvoetigheid van zuurstof intoxicatie in mijn hoofd.
Bedwelmd door het hier-en-nu.
Roerloos open ik mijn ogen weer, en voel de lading van onrust die drukt op mijn hart.
Mijn rechter arm welke zijn eigen leven dirigeert.
De werkelijkheid niet wezenlijk veranderd.
Maar toch een moment van rust gehad!

Copyright © 2013 dwarsliggersschrijven.nl